YKY - Yapı Kredi Yayınları
Sepet Ürün bulunmaktadır.
Atomlara ve Galaksilere İlişkin Yazılar

Atomlara ve Galaksilere İlişkin Yazılar

Yazar:

Kategori: Doğan Kardeş

Çeviren:

ISBN: 978-975-08-1818-9

YKY'de İlk Baskı Tarihi: 06.2010

100 TL ve üzeri alışverişlerinizde kargo ücretsiz.
%35İNDİRİM 15.05 TL   Etiket Fiyatı : 23.15 TL
TÜKENDİ

Pandemi sebebiyle siparişiniz en geç 2 iş günü içerisinde kargoya teslim edilir.

Genel BilgilerTadımlık
Sayfa Sayısı : 168
Boyut : 17 x 23 cm

Hubert Reeves, galaksilerden kara deliklere, güneş sisteminden Büyük Patlama’ya dek, evrenimizle ilgili pek çok “ağır” konuyu, bilimselliğinden ödün vermeden açıklıyor.

“Atomlara ve Galaksilere İlişkin Yazılar”, bizi yaratan bu evrenden söz ediyor. Nereden geldiğimiz sorusuna yöneliyor doğrudan: Nereden geliyoruz ve ne oldu da varolabildik?”
?Hubert Reeves

Evren Sonsuz mu?

İnsanlar gözlerini yukarı kaldırıp yıldızlı gökkubbeye bakmaya ne zaman başladı? Ne zaman gökte ışıklar olduğunu fark ettiler? Hiç kuşkusuz daha ilk zamanlarda şu türden soruları sormuşlardır birbirlerine: “Nasıl oluştu bunlar? Ne kadar uzaktalar?”

Eski Yunan filozofları bu gizemli nesnelere ev sahipliği yapan uzayın boyutu hakkında epey tartışmışlardı. Hatta birbirine karşıt iki düşünce okulu bile gelişmişti. “Apolloncu” adı verilen birincisine göre evren kesinlikle sonluydu, olmuş bitmişti: Güzelliğin ve dengenin tanrısı Apollon pek doğal olarak ona uyumlu bir boyut vermişti, hatta adı kozmos sözcüğüyle ifade edilir olmuştu (çok yakından bildiğimiz ve güzellik ürünleri için kullandığımız “kozmetik” sözcüğünün kökeni). Sonsuzluk ve tabii ölçüsüzlük kozmosun bir özelliği olamazdı. Buna karşılık Dionysos’un hayranları ve adına düzenlenen bin bir çeşit taşkınlıklarla dolu şölenlerin yandaşları, sonsuz evren, oluşumu sona ermemiş bir evren iddiasını savunuyorlardı, çünkü aşırılıklara olan düşkünlüklerine daha uygundu bu görüş.

Ortaçağ’da Aquino’lu Aziz Tommaso’nun teolojisine –Hıristiyan dünyasının başvuru kaynaklarından– göre, yalnızca Tanrı sonsuzdu, dolayısıyla evren Tanrı’nın yarattığı bir şey olarak sonsuz olamazdı. Ama kimi düşünürler aynı fikirde değildi. 17 Şubat 1600 tarihinde Giordano Bruno, Sonsuzluk, Evren ve Dünyalar Hakkında başlıklı bir eser yayımladığı için (başka sapkın düşünceleri de vardı elbette) Roma’daki Campo dei Fiori meydanında bir odun yığını üzerinde yakılmıştı. Kışkırtıcı ruhuyla zamanın din otoriteleri için kabul edilemez sözler söylerdi: “Sizin Tanrınız sonsuz bir dünya yaratamadı mı? Yazık... benimki yarattı ama.” Çok fazla ileri gitmişti.

Elde gözlem verileri olmadığından, tartışmaya duygular, felsefi görüşler ve dinsel tercihler egemen oluyor, taraflar gitgide daha sert konumlar benimsiyordu. XVII. yüzyılda gökbilim alanında yaşanan gelişmeler sorulara yeni boyutlar getirdi. Evrensel kütleçekim kuramı insanın evrene dalıp Ay’ın Dünya çevresindeki, gezegenlerin de Güneş çevresindeki hareketlerini anlamasını sağladı. Ama Newton’ın bu kurama uzak yıldızların dünyasını da katma çabaları ne yazık ki sonuç vermedi. Güneş sisteminin ötesi hâlâ insan algısına karşı gelen yıldızların gizemine açılıyordu.

1917’de Einstein, uygulama alanı bütün evreni ve içerdiği maddelerin tamamını kapsayan genel görelilik kuramını geliştirdiğinde (Y-41)1 her şey değişti. Kozmosun boyutu meselesini bilimsel temellere oturtabiliyoruz artık. Bu kuram, soruya kesin bir yanıt vermese de (çünkü kuramı gözlemlerle tamamlamak gerekiyor), evrenin sonsuz olabileceğini söylüyor. Oysa Einstein bu fikre pek sıcak bakmamıştı. Evrenin genişliyor olabileceği fikrine ise bütünüyle karşı gelmişti; defalarca açıkça söylemişti bunu. Neden? Apolloncu estetik anlayışı etkisinde mi kalmıştı yoksa? Uzun bir direnişten sonra evrenin genişlediği gerçeğini ve sonsuz bir evrenin varolabileceğini kabul etti.



Benzer Kitaplar