Odun Kesmek

Odun Kesmek (1984) bir “Öfke”nin, Viyana’da Gentz Sokağı’nda, sanatçı çift Auersberger’lerin evinde verilen bir yemek davetinin öyküsüdür. Birinci tekil anlatıcı berjerinde oturup saat on bir buçuğa doğru onur konuğu olarak bu yemeğe geleceğine söz veren ünlü Burg Tiyatrosu oyuncusunu bekleyen topluluğu gözlemlemektedir.

Konukların çoğu, anlatıcının “masal karakteri” olarak nitelediği, sanatçı arkadaşı Joana’nın aynı günün erken saatlerinde Kilb’deki cenazesi vesilesiyle bir araya gelmiştir. Anlatıcının kontrpuan tekniğiyle ilerleyen, sessiz ama öfkeli tiradı boyunca; Joana’nın yaşamı ve intiharı üstüne düşünceleri ile 50’li yıllarda arkadaşlık ettiği insanlara yönelttiği aleni suçlamalar iç içe geçer. Burg oyuncusunun gelişi beklenmedik, tahrip edici bir son doğuracaktır.

Bernhard’ın keskin gözlemlerini yergi gücüyle harmanladığı, Ibsen ve Strindberg’in eserlerini çağrıştıran, çoğu zaman eğlenceli, olağan dışı ihtilaflı romanı Odun Kesmek ilk yayımlandığında Avusturya’da derhal yasaklanmıştı.

Muhtemelen Bernhard’ın öteki kitaplarından hiçbiri bütün yapıtına daha iyi bir giriş oluşturamaz. Yazarın keskin zekâsını, hoşnutsuzluğunu ve derin farkındalığını mükemmel biçimde resmetmesinin yanı sıra Odun Kesmek çok eğlenceli bir roman.

The Washington Post

Ben yorgunluktan gözlerimi hemen hemen açamazken, Burg oyuncusu herhalde birden canlanmıştı, herkes yorgundu, günün zorlayıcılığından, en çok da Joana'nın cenaze töreninden ve oyuncuyu iki saatten fazla beklemiş olmanın sinir bozuculuğundan ötürü. Ekdal gibi bir rol için hemen hemen yarım yıl harcaması gerektiğini söyledi Burg oyuncusu ve bu yarım yıl içinde her şeyden vazgeçilmesi gerektiğini, yani böyle bir Ekdal insana tamamen el koyuyor, tüm rahatını kaçırıyor onu prova ederken, diye anlatıyordu ve nihayet bir Tirol dağ kulübesinde haftalarca kalmanın hiçbir eğlencesinin olmaması ve böyle bir Ekdal için kendini bu kulübeye kapamak, hemen hemen yalnız su, ekmek ve bezelye çorbası yemek, kötü bir yatakta yatmak ve tüm bu süre içinde hemen hemen yıkanmama durumunda olmak, sonra da insanların, seyircilerin, diyordu, bütün bunlardan habersiz oluşları ve bunu ödüllendirmemeleri. Onlar alkışlasalar ve bu Ekdal'ın kazandığı gibi bir başarı da olsa, dedi Burg oyuncusu, kendini böylesine bir kaptırışın, evet, feda edişin diyebilirim, bedeli, dedi, çok yüksek. Ama oyuncu alınyazısı bir kurban kaderinden başka bir şey değil ki, dedi, bu anlatımı alaylı bir biçimde vurgulamak istedi ama başaramadı ve herkes bunu ciddi olarak söylediğini sandı. Böyle bir Ekdal, dedi, bir oyuncudan her şeyi ister. Önce yazının içine girebilmek, dedi, ama nasıl? Sonra yazarı gerçekten anlamak ve sonra rolü gerçekten anlamak ve sonra da uzun prova süresi, ki onun tüm bir sonbaharını ve tüm bir kışını almış. Ağustos sonunda başlıyoruz prova yapmaya, dedi ve provalar bittiği zaman gene ilkbaharın geldiğinin farkına bile varamıyoruz.