Noksanlıkların üstünü örten görüntülerin kusursuzluğu

Ali Bulunmaz

Zamanın ruhunun pazarlayıp sattığı konfor, acaba bizi gerçekten mutlu ediyor mu? Günlük akış ve koşturma içinde, bir dolu meşguliyet ve sosyal medyadaki yaşamımız arasında bu soruyu değil yanıtlamak, olup biteni düşünmek bile mümkün değil. Başımıza gelenlere kafa yormak ve soruyu cevaplamak için bir anlık boşluk veya duraksama gerekiyor. Fakat bunlar, hakikate giden yolun kapısını açıp simülasyonu bozacağı için tercih edilmiyor. Başka bir deyişle bireyler mutsuzluğuyla yüzleşmemek için sahte mutluluklara tutunuyor. Vincenzo Latronico, “Kusursuzluk”ta ideal görünen bir yaşam simülasyonu içindeki Anna ve Tom karakterleri etrafında, hayatın ve hayatî şeylerin ıskalandığı bu simülasyona dair bir hikâyeyle çıkıyor karşımıza. Latronico’nun kaleme aldığı hikâyenin özünde, dönemin ruhu yer alıyor: Albenili ambalajıyla satışa çıkarılmış yaşam tarzlarından birini seçen pek çok insandan ikisi olan Anna’nın ve Tom’un günlük akıştaki konumu; “güzelliğe ve keyfe gösterilen özenin günlük hayata sindiği ‘mutlu’ bir yaşamın” resmi… Burada görüntü ile gerçeklerin tam manasıyla uyuşmaması olağan sayılıyor ama kimse buna takılmıyor. Daha doğrusu takılmak istemiyor.

YKY’de Yeni Çıkanlar

Loca’da Şubat Buluşmaları